ေမွ်ာ္လင္႕စက္၀ိုင္း
တစ္ပတ္ျပန္လည္တိုင္း
မီးစာေတြတင္ခ႕ဲၾကတယ္…..
ထမ္းပိုးထားတ႕ဲ
မနက္ျဖန္ရဲ႕လက္ထဲမွာ
ကိုယ္႕ႏွလုံးသားကိုယ္
အေရာင္ျပန္ဆိုးခဲ႕ၾကတယ္…..
ရင္းႏွီးထားတဲ႕
အမဲစက္ေတြနဲ႕ညကို
တစစီ ျမွဳပ္ႏွံအျပီးမွာ....
အသနားခံစာေတြနဲ႕
တုပ္ေႏွာင္ထားတဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို
ခဏတျဖဳတ္ပိတ္လိုက္တယ္…
ခ်ဳပ္ရုိးရာတင္းၾကမ္းနဲ႕
အမာရြတ္ေတြ ေအာက္မွာေတာ႕
ျပႆဒါးေန႕ေတြ ဖရိုဖရဲ…..
ေနာက္ဆုံးပိတ္မွာ
အိတ္နဲ႕မလြယ္ခဲ႕ရေပမယ္႕
လက္တဆုပ္စာေလာက္ေတာ႕
ျပန္ေပးရလိမ္႕မယ္….။ ။
ေႏြသူရ
၂၆၊၁၀၊၂၀၀၂
(ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႕ျပင္ဆင္ေနတဲ႕အခိုက္မွာ....ဒီကဗ်ာေလးကိုအမွတ္ရစြာနဲ႕ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...)
