အိပ္တန္းျပန္ငွက္မ်ား၏ ဒိုင္ယာရီ
စြန္႕စြန္႕စားစား
ခရီးသြားငွက္ေတြပါ…..
မေန႕ကရာသီေတြလိုပဲ
သမားရုိးက်ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။
မ်က္လုံးစုံမွိတ္ တိတ္တိတ္ေနတတ္ခဲ႕ပါျပီ…..။
ဦးတည္ရာမဲ႕လမ္းေတြထက္မွာေတာ႕
ဗလာသက္သက္နဲ႕ စုတ္ခ်က္ၾကမ္းေတြပဲ ရရွိခဲ႕တယ္…။
ဒီီေရကိုေက်ာ္ျဖတ္
မုန္တိုင္းလြတ္မယ္႕အရပ္ဟာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြနဲ႕ေပါ႕….
လေရာင္ငတ္တဲ႕ညေတြတိုင္းမွာ
မိုးစက္ေတြက ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး….
ေရလွဳိင္းေတြဟာလည္း ကဗ်ာမဆန္ခဲ႕ဘူး…
ရူးရူးမူးမူး တိုးထြက္ခဲ႕ရေပမယ္႕
ႏွလုံးသားေတြ မရဲရင္႕ခဲ႕ၾကဘူး….။
မိသားစုု
ဘ၀
စား၀တ္ေနေရး
အရာအားလုံးအတြက္ စေတးခဲ႕ရတဲ႕လက္ေတြထဲမွာ
သိကၡာေတြ မပုပ္သိုးခဲ႕ဘူး…
ကိုယ္႕လိပ္ျပာကိုယ္ အေရာင္မဆိုးခဲ႕ပါဘူး…..။
ရင္နာစရာေတြက စားျမဳံျပန္ဖို႕လြယ္ေပမယ္႕
ရင္နင္႕စရာ အမာရြတ္ေတြကေတာ႕
အခုထိ ထင္က်န္ေနတုန္း ပဲ ……။
ေလဟုန္မွာ ၀ဲခဲ႕ရေပမယ္႕
ဆုတ္ျပဲခဲ႕တဲ႕ ဒီအေတာင္ပံေတြကိုေတာ႕
ဘယ္သူကမ်ား စာနာႏုိင္ခဲ႕လို႕လဲ….။
အရွဳံးမေပးဘူးလို႕ ရူးေလာက္ေအာင္ေအာ္ဟစ္ေနလည္း
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ရင္ခြင္တျခမ္းကေတာ႕ မီးၾကြမ္းခံခဲ႕ရျပီးျပီေလ….။ ။
၁၆၊၁၀၊၂၀၀၇
